03-01-18

Het beste wat we hebben - Griet Op De Beeck / Recensie: Yoline Van De Keere




Als je na het lezen achterblijft met gevoelens die je niet (direct) kan verwoorden of bevatten… Is dat het teken van een slecht, of net een zeer goed boek?

Griet kaart een thema aan dat tegelijk zeer vaak en amper in de media verschijnt. Zoals ze ook in het boek schrijft, publiceren de media dergelijke verhalen rond beroemdheden of invloedrijke personen voor even tot ze hun nieuwswaarde of aantal kliks verliezen, dan wordt het weer stil. Ook de me-too-beweging is zijn krachtige stem al verloren. Eerst door alle verhalen die tegelijk de wereld overvielen, nu door een zwijgende stilstand. Wat in de doofpot steekt, lijkt vaak (algemeen) geweten.

Het getuigt van moed dat Griet dit boek geschreven heeft. Het zet een sterk beeld neer, een beeld dat niet enkel aan seksueel misbruik kan gelinkt worden, maar aan elk misbruik waar kinderen, jongeren en zelfs volwassenen mee in contact komen. Hoe we het verleden al dan niet – en vaker niet dan wel – bewust meeslepen. Hoe we zonder het te beseffen, zonder er aandacht aan te schenken geheimen bewaren en gevoelens verdringen omdat het niet gehoord mag worden of omdat niemand luistert. Hoe we vanzelfsprekendheid en gewoonte vaak verkiezen boven twijfelen en stilstaan. Misschien omdat we bang zijn voor het onbekende, dat het gras niet groener zal zijn aan de overkant, of net omdat we weten dat er geen kantklare antwoorden te vinden zijn.

Dat ik parels van beelden heb gelezen, hoeft geen verrassing te zijn voor diegenen die bekend zijn met haar vorige werken. Al bestaan sommige beelden uit één enkele samengestelde ellenlange zin die je dan meermaals moet lezen om het woordje ‘viel’ te vinden: « Toen ze veertig minuten later op hun rug lagen, starend naar het plafond, verspreid over het bed als de twee laatste mikadostokjes van het spel, en zij haar voeten nonchalant op zijn been legde, voelde het alsof het balletje van de roulette op het getal viel waar hij al zijn geld op had ingezet. »
Griet heeft een zeer herkenbare stijl met typerende dialogen, al vind ik die niet per se haar sterkste kant. Ze zet mensen op het toneel in plaats van personages waarvan de onderlinge relaties zo beklijvend, zo sterk, zo levensecht lijken, dat ik het Griet niet kwalijk neem dat ik de stem en manier van praten niet altijd aan het (juiste) personage kon linken. En ook al kreeg ik het na een tijdje op mijn heupen van Lucas’ twijfels en onbeslistheid, het boek zou hetzelfde niet zijn zonder.

En terwijl ik reikhalzend uitkijk naar het volgende deel van de trilogie, heb ik toch ook een appeltje te schillen met Griet. Als bewuste en weloverwogen vegetariër wil ik toch even zeggen – in de hoop dat dit het misverstand voor eens en altijd uit de wereld kan helpen – een (lacto-ovo-)vegetariër eet geen vis, noch vlees én neen, ook geen insecten. Lucas is een pescotariër. En al ben ik zelf geen voorstaander van kottekes, we noemen een stoel ook geen tafel. 

29-12-17

Virus – Mirjam Mous / Recensie jeugdroman door Yoline Van De Keere


Het Nederlandse hoofdpersonage Kris, zijn (Gilles de la) Tourette en neef Hopper zijn op doorreis in Spanje met een huurauto. Dichtbij het stadje Odrin rijden ze een man aan, wiens leven niet meer te reden valt. In paniek plegen de twee jongens vluchtmisdrijf. Ver geraken ze echter niet, want enkele slingerbochten later verliest de rijbewijsloze Kris de controle over het stuur. Na het tweede ongeval volgen ze te voet de met graffiti bespoten naamplaatjes naar het dichtstbijzijnde dorp – waar normaal wel zeer relatief is en avontuur op hen wacht.

De doelgroep van virus is jongeren van 12-15 jaar, maar ik heb verhaal ook graag gelezen. Het was misleidend geschreven met een goede spanningsopbouw en het was ook – op enkele twijfelachtige details na – geloofwaardig. De personages spraken mij aan, hadden een eigen karakter en een onderliggende prettige dynamiek.
Mirjams verhouding tussen dialoog en beschrijving lijkt me voor jongeren goed gedoseerd. Ze gebruikt geen ‘grote’ woorden, waardoor het verhaal vlot wegleest.
Het verhaal is geschreven in de tegenwoordige tijd en ik-vorm met zeer typische uitdrukkingen van onze Noorderburen: shagbuil, sjekkie, apelazarus, zeiken, jack, …
Alles wat Kris zegt door zijn (Gilles de la) Tourette werd schuin gedrukt. Ik heb slechts één keer gemerkt dat dit niet werd gedaan – wat ik jammer vond – in deel III hoofdstuk II. Hoe de politieagente heette is ook niet helemaal duidelijk, want ze werd zowel Raina als Reina genoemd.

Het grootste minpunt vind ik de onafgewerkte opzet over Kris zijn moeder – al kan ik mij wel voorstellen dat er één bepaalde scène is die Mirjam als ‘afwerking’ zou kunnen zien.

ISBN 978 90 00 34034 7 Van Holkema & Warendorf – 190 p. e-book

15-12-17

Academie voor Podiumkunsten Aalst zoekt... Instagrammers!


Zit jij op Instagram?

Ben je (oud-)leerling of leerkracht of andere medewerker van de Academie voor Podiumkunsten Aalst? Ben je ouder van leerling of leerkracht of, enz...? Ben je gewoon sympathisant van de APK Aalst? En heb je wel eens zin om het Instagram account van de APK Aalst een week te kapen?

De Zwette Maan doet alvast mee, als onze hoogstpersoonlijke Gids voor Utopia!


Wekelijks vragen we iemand om het APK-account ‘over te nemen’. Dat wil zeggen dat wekelijks iemand anders toegang krijgt tot ons account om er een week lang zijn/haar Academie-avonturen te delen. Aan het begin van de week wordt hij/zij voorgesteld aan de hand van een startfoto (telkens in dezelfde lay-out). En wie weet zien we ook jouw foto’s binnenkort op ons account verschijnen!

Wie interesse heeft, kan zich hier inschrijven:
https://goo.gl/forms/hAKGIjwHVZFjarRz2
  

Volg ons @APKaalst  



06-09-17

Literaire Creatie in Aalst... en in boekvorm!


Vanavond, om 19 uur, op het Vierde (Schoon) Verdiep van CC De Werf (Molenstraat, Aalst) gaan wij van start met een nieuwe jaargang Literaire Creatie. 

Zin om erbij te zijn? Alle info op www.aalst.be/apk 
onder de rubiek “praktisch/inschrijvingen” 

Wat wij daar zoal doen? Wel... Romans schrijven, en ze ook uitgeven, bijvoorbeeld. Zo stellen we op 17 september in Brasserie Qarfa (Stationsstraat, Aalst) het debuut van cursiste Leslie Hubrechts voor, Achtergelaten bagage.

Zin om erbij te zijn? Alle info op 


Schrijven Online Nieuws

Schrijven Online blogs

Schrijven Online wedstrijden

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...