30-01-15

Hilde De Cock laureate van "Gedicht van de stad Ronse 2015" én van de 13e editie van de Poëziewedstrijd Wattenfabriek, Herzele



Ons aller Hilde De Cock, Literair Creatieve Madam aan de Academie voor Podiumkunsten in Aalst, sloeg op 1 & dezelfde Gedichtendag een dubbelslag: én laureaat in Ronse, én laureaat in Herzele! Dubbele proficiat, Hilde... twee kussen & twee banken vooruit van de Meester!


Hilde De Cock schrijft het nieuwe "Gedicht van de stad Ronse 2015"


Naar aanleiding van "Gedichtendag" organiseert de stad Ronse elk jaar een gedichtenwedstrijd. Dit jaar was het thema "Met zingen is de liefde begonnen". Uit de bekroonde inzendingen wordt ook het "Gedicht van de stad Ronse" gekozen.
Dit jaar ging Hilde De Cock (uit Aspelare) als winnares bij de volwassenen, met de eer lopen. Haar gedicht "Liefste" kon de jury het meest bekoren en mag een jaar lang met de titel "Gedicht van de stad Ronse 2015" pronken! In het juryrapport staat te lezen: "Dit gedicht verwoordt op een pretentieloze manier een sereen, ademloos geluksmoment, vervat in twee ritmisch goed-lopende zinnen. De eenvoudige opbouw en zegging wist de jury beslist te bekoren." Maar oordeel vooral zelf... 
  

Gedicht van de stad Ronse 2015


Liefste

Liefste
wij kruisen hier
geen messen
meer
maar leggen
in de gloed van
rode wijn
de lepels voor
de ochtend neer
zie dan hoe
liever nog dan lief
de maan
fragiel volmaakt
mijn hemel kleurt
waarbij ik
ademloos
mijn pen neerleg en
zwijg

Hilde De Cock 
Winnend gedicht cat. volwassenen
Lees meer hier.
En hier vindt u de erelijst Herzele.

27-01-15

Bhakti-poëzie - Jan Van Olmen



Zie de vrouw (Ecce femina!)
die zegt dat hoop
een scheur is
in realiteit
is hoop de druppel
door het plafond
van ons bestaan.

Lijden
leid(t) ons tot de kern.
Van de zaak
tot het hart.

***

Lijden leid mij
naar vrede
zoals nacht naar dag.


Blijf wakker
Slapen
in je droom
***  en ik
vind je lief.


Verlaat
de hiërarchische weg.
Zweef boven
de weg van het leven
in liefde!

***

Verlaat
Zweef boven
de weg van het leven
in liefde!

Verlaat
de weg van het leven
in liefde!
***
Verlaat
in liefde!
***
Verlaat
 ***
 In liefde!




LIEFDE IS HEILIG IS LIEFDE IS HEILIG IS LIEFDE IS HEILIG IS LIEFDE IS HEILIG IS LIEFDE IS HEILIG IS LIEFDE IS HEILIG is liefde is heilig is liefde is heilig is liefde is heilig is liefde is heilig is liefde is heilig is liefde is heilig is liefde is heilig is liefde

Elke dag
is een geschenk
een kostbaar boek, de ervaring
die nu streelt ,dan steekt
tot zweepslag en kus verenigd.
Elke adem
bewijst Uw liefde
een kus uit eeuwigheid -
geboren
-uit Nu
en straks weer samen
in tedere omhelzing
versmolten met  Niets
tot AL.

***

Vader der vaders!
Moeder der moeders!
Schrijver van Eind en Begin!
Wie U niet kent,
niet hoort in ruisen, de stilte
niet ziet door sluiers, het licht
niet voelt de traagheid, in stromen
zal zwijgend zoekend zeggen

dat water en ijs nooit samen bestaan.

21-01-15

Els Vermeir laat de Geest van Pee Klak herleven!

PERSBERICHT:

Moorselse schrijfster Els Vermeir publiceert boek over haar legendarische dorpsgenoot.


Op 31 januari aanstaande verschijnt “De Geest van Pee Klak”, het eerste boek van Els Vermeir.
Het boek wordt voorgesteld in “De Zwette Zoal” te Moorsel tijdens een Volks Café-Chantant, georganiseerd door de vzw De Scriptomanen in samenwerking met de muziekgroep Tantris en tractortroubadour AnToon.




Het was Patrick Bernauw die in juni 2014 een cultureel erfgoedproject lanceerde rond Domien Camiel De Rop, de volksfiguur uit Moorsel die ook ruimere bekendheid verwierf als Pee Klak.
Vzw De Scriptomanen kreeg hiervoor de steun van de Erfgoedcel Aalst.
Els Vermeir voelde zich onmiddellijk aangesproken en verdiepte zich in de biografie van De Rop die kort na diens dood werd geschreven door Ben Putteman. Naast een beknopte woordenschatlijst en een routebeschrijving voor een vertelwandeling in de streek, bevat het boek een aantal “interviews” met Pee Klak en teksten voor volksliedjes, gebaseerd op zijn leven.
Vzw De Scriptomanen plant dit jaar nog andere activiteiten rond Pee Klak, in de aard van het Volks Café-Chantant op 31 januari in “De Zwette Zoal” te Moorsel, waarbij ook het boek zal voorgesteld worden. Dit evenement was 14 dagen op voorhand al uitverkocht.  Indien u bij de toekomstige activiteiten rond Pee Klak aanwezig wil zijn, houdt u best de website www.peeklak.be in de gaten. U kunt zich daar ook inschrijven om op de hoogte gehouden te worden via de mail.

Els Vermeir werd geboren te Aalst en studeerde Romaanse Filologie. Van kindsbeen af zat schrijven in haar bloed. Nadat ze in 2004 de tweede prijs behaalde in de wedstrijd voor kortverhalen van de Werkgroep Literatuur en Media van de universiteit Leuven, kreeg ze een eigen rubriek in het cultureel magazine “Toverberg” van bevriend auteur Bart Madou.
Via de cursus literaire creatie van de Academie voor Podiumkunsten kwam ze in contact met Patrick Bernauw en de Scriptomanen, die nu haar eerste boek publiceren. Meer info: www.scriptomanen.org Het boek zal verkrijgbaar zijn op diverse verkooppunten in Aalst, op de websites en in alle online boekhandels.

14-01-15

Groot-Aalsterse Poëzieweek: Met Zingen is de Liefde Begonnen!




De poëzieweek 2015 komt eraan en het Aalsters Literair BonTgenootschap stelt een gezamenlijke affiche voor, van diverse Groot-Aalsterse alternatieven, want...

"De slogan ‘Met zingen is de liefde begonnen’ klonk ons als muziek in de oren. Het laat ons toe om nog een keer te doen wat we graag doen: een combinatie te maken van verschillende kunstdisciplines, en met onze partners de handen in elkaar te slaan voor een literaire, muzikale, gezellige, fenomenaal interessante Poëzieweek.
Daarom bevat ons ‘literaturelure’ programma van de poëzieweek dit jaar zowel film, muziek, beeld, poëzie, en kleinkunst. Schrijf nu in uw agenda op 29 januari, 31 januari, 1 februari, 2 februari en 3 februari in DIKKE kunstige letters ‘ALB Poëzieweek’."
Wilt u voor ons wat reclame maken? Deel onze website of onze Tweets van @AalstLitBont. Contacteer ons via mail of telefonisch op 0494 15 70 77.

Alle info vindt u op onze website!
Hopelijk zien we u op de Poëzieweek in Aalst...

Met hartelijke groeten

Het Aalsters Literair BonTgenootschap

08-01-15

Omdat inkt moet vloeien... geen bloed!


In samenwerking met de Academie voor Podiumkunsten, Literaire Creatie & Voordracht organiseerde vzw de Scriptomanen een poëziewedstrijd, naar aanleiding van de herdenking(en) van de Groote Oorlog. Laurens Hoevenaren werd met 2 gedichten uitgeroepen tot laureaat. Zijn gedicht Hoe ver is veilig hier vandaan? is vandaag actueler dan ooit. 

Omdat het inkt die is die moet vloeien, geen bloed:





De ijsvogel die dagelijks bij het ven
zich horen liet, was bij het eerst gerucht
van staal in blauw gevlogen,
ver voor kanon en lijkenlucht 
en lang voordat wij onze vlucht
naar elders overwogen. 

Was het voor vluchten niet te vroeg?
Op welk moment besluit je om te gaan,
hoe ver van vaders huis
moeten de bommen vallen? 

We moesten gaan, er werd met scherp geschoten,
geen tijd voor koffers of voor eten.
We zeiden tot het jongste kind
dat het vakantie is en wie niet weg is wordt gezien
en baden dat hij alles zou vergeten
tot waar we veilig waren. 

Hij zei: ‘Ze zien de vogels en de hemel niet
zolang ze helmen dragen.’
Na vele uren kon hij niet meer staan,
we droegen hem. Zijn laatste woorden:
‘Hoe ver is veilig hier vandaan?’



Voordracht: Jake Piron - Regie Mirjam Van Lith & Patrick Bernauw


03-01-15

Verraderlijke voetstappen - een kort verhaal van Katherine Muylaert



De schittering op het water verblindt hem. Hij knijpt de ogen dicht, in zijn hoofd blijft het flikkeren. Aan-uit-aan-uit. Honderden gedachten springen haasje-over. Geen enkele raakt helemaal uitgedacht. Hoe had dit kunnen...? Wist ze...? Hoe moest hij...? Wou ze...?
Hij draait zich om, ziet in het zand zijn eigen voetafdrukken naar zich toe lopen. Ze leggen de lelijke waarheid bloot. Hij is weggelopen. Eén enkele zin bleek voldoende om kortsluiting te veroorzaken tussen zijn gevoel en zijn verstand.
Hij kijkt langs zijn voetstappen terug, tot voorbij het rulle zand. Daar staat ze, ineengedoken, verslagen. Haar blik, strak en onafgebroken op hem gericht, doet hem ineenkrimpen en herleidt hem tot een klein, onbenullig, laf jongetje. Hij richt zich op. Hij zet een stap. En nog een. Traag, voet voor voet, gaat hij terug, tot hij opnieuw voor haar staat. Tentakels knijpen zijn keel dicht en houden zijn hart in een wurggreep.

'Je bent zwanger?' Ongeloof klinkt in zijn stem.
De vraag hangt als een verwijt tussen hen in. Ze buigt het hoofd, laat de schouders hangen. Als ze opkijkt staan er tranen in haar ogen. Toch klinkt haar stem vast en helder. 'Ja, ik ben zwanger. En ik wil het houden.'
Hij neemt haar bij de hand en trekt haar mee naar een bank wat verderop. 'Eva, lieve Eva, zwanger... Hoe is dat kunnen gebeuren? Je neemt toch de pil?'
'Je weet dat die geen 100% garantie biedt.'
'Toch bijna! Heb je ze elke dag genomen? Je bent wel vaker slordig.'
'Matthieu, kalmeer nu, ik heb mijn pil steeds genomen zoals het hoort. Dit soort ongelukjes gebeurt nu eenmaal. Ik draag jouw kind, Matthieu. Jouw kind! Is dat niet geweldig?'
Hij kijkt haar in de ogen, die glanzen. Geweldig? Voor haar duidelijk wel. Maar hoe zit het met hem? In zijn leven is geen plaats voor een kind. Voor een minnares, ja. Een kind? Neen. Zo ruimdenkend is zijn vrouw nu ook weer niet.
'Eva, je weet dat ik getrouwd ben. Je moet het laten weghalen. Er is geen andere mogelijkheid.'
Kwaad staat ze op. 'Nooit! Ik wil dit kind liever dan wat ook in de wereld. Ik hou het, wat jij er ook van vindt. Als het moet, voed ik het in mijn eentje op. Maar liever doe ik dat samen met jou. Alsjeblief Matthieu, denk er over na, dit is ons moment, een kans voor ons...'
Hij schudt zijn hoofd. 'Geef me wat tijd, ik ben overweldigd, maar ja, het is geweldig. Een kind van ons twee! Als ze op jou lijkt wordt het een prachtmeisje. Of een jongen. Liefst een meisje, een jij in het klein.' Hij lacht en springt op. 'Kom, laten we gaan zwemmen. Naakt zwemmen. Niemand kan ons zien. Ik wil je dicht tegen mij aan voelen. Jou en mijn kind.'
Ze kijkt opgelucht en lacht. 'O Matthieu, ik wist wel dat je zou bijdraaien, dat je blij zou zijn. Ik hou zoveel van jou. En van jouw kind.'
Hij trekt haar mee naar de rand van het water en kleedt haar traag uit. Haar buik is nog even glad als anders. Nu nog, straks zal hij zich in al zijn glorie tonen.
Als kleine kinderen lopen ze het water in, opgewonden. Het koude water beneemt hen de adem, maar ze gaan door, steeds dieper de zee in. Waar zij niet meer kan staan neemt hij haar in de armen, en voert haar verder het water in, tot ook hij op de  tippen van zijn tenen staat. Hij kust haar diep en intens.
Als ze tegen hem aanleunt, maakt hij zachtjes haar armen los. Hij verdrinkt nog eenmaal in haar ogen en duwt haar dan onder water. Dieper en dieper.





Schrijven Online Nieuws

Schrijven Online blogs

Schrijven Online wedstrijden

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...