26-12-11

Schrijfwedstrijd "Het Mooiste Testament"

Wedstrijdbepalingen

Artikel 1: Instelling
VZW TESTAMENT.BE organiseert een schrijfwedstrijd in het kader van haar campagne “testament.be” met als onderwerp ‘Het Mooiste Testament‘.

Artikel 2: Organisatie
Het organisatiecomité bestaat uit: Paula Sémer als voorzitter; één afgevaardigden van vzw testament.be; één afgevaardigde van Delta Lloyd; één afgevaardigde van de beleidsgroep testament.be; drie juryleden. e-mail: info@hetmooistetestament.be

Artikel 3: Aard van het werk
Elk Nederlandstalig verhaal met betrekking tot het onderwerp ‘Het Mooiste Testament‘ dat maximaal 1.500 woorden telt komt in aanmerking.

Artikel 4: Deelnemingsvoorwaarden
Iedereen – met uitzondering van de personeelsleden van vzw testament.be en Delta Lloyd – kan deelnemen aan deze wedstrijd. Iedere deelnemer mag slechts 1 tekst toesturen. Deelnemende teksten mogen niet eerder zijn gepubliceerd, noch op papier, noch op internet of enig ander medium. De organisator is niet verantwoordelijk voor niet-ontvangen verhalen. Ingezonden werken worden niet terugbezorgd. Deelname aan deze wedstrijd is gratis. De deelnemer dient de auteursrechten van het ingeleverde werk te bezitten en dient de organisatie te vrijwaren van elke eventuele aanspraak door derden. Door het insturen van zijn/haar werk verklaart de auteur zich akkoord met de wedstrijdbepalingen.
De bijdrage moet worden toegestuurd vóór 15 april 2012, ofwel per verzending per post naar testament.be - Huidevettersstraat 58-62 - 1000 Brussel of per mail info@hetmooistetestament.be
De inzending moet bestaan uit: schutblad (wordt niet bezorgd aan jury) met de gegevens van de deelnemer: naam – pseudoniem – leeftijd - titel verhaal - adres – telefoonnummer - e-mailadres. tekst zelf

Artikel 5: Publicatie
Uit de ingezonden teksten worden 5 genomineerden geselecteerd = shortlist. Maandelijks wordt vanaf juni 2012 één genomineerde van de shortlist bekendgemaakt via diverse media (o.a. geschreven pers en audiovisuele media). De genomineerde wordt hiervan schriftelijk op de hoogte gebracht. De deelnemers verlenen aan de organisatoren het reproductierecht. De organisatoren moeten hiervoor geen vergoeding betalen aan de auteurs. De organisatoren mogen de teksten gebruiken in het kader van de campagne (geschreven en audiovisuele pers).

Artikel 6: Prijzen
Er wordt 1 prijs uitgereikt: de Delta Lloyd-prijs van 5000 euro.

Artikel 7: Betwistingen
Alle betwistingen in verband met deze organisatie, waarvoor dit reglement geen uitsluitsel biedt, worden beslecht door het organisatiecomité. Tegen de beslissingen van dit comité is geen verhaal mogelijk.

Reglement Poemtata Poëziewedstrijd 2012


Poemtata-poëziewedstrijd 2012:

                 “Koken met eigen woorden”

 

        Wedstrijdreglement:

 

Het thema is vrij en de inzending bestaat uit maximum 3, nog niet eerder gepubliceerde of bekroonde, gedichten. De gedichten zijn maximum 25 regels lang en in het Nederlands. De wedstrijd staat open voor iedereen vanaf 18 jaar.

De gedichten worden digitaal gestuurd naar pivergauwe@skynet.be, liefst een worddocument getypt in Times New Roman. De digitale inzending wordt alleen ondertekend met uw schuilnaam en moet ten laatste in ons bezit zijn op 8 mei 2012. Om postperikelen te vermijden mailt u tezelfdertijd uw werkelijke gegevens (naam, adres, tel of gsm, emailadres en uw schuilnaam) naar oemtata.vzw@gmail.com.

Indien u geen digitale inzending kan doen, stuur uw gedichten (ondertekend met uw schuilnaam) dan in 3voud naar Ingrid Slock, Kapelhof 1, 9940 Ertvelde, samen met een gesloten omslag met vooraan uw schuilnaam en binnenin uw werkelijke gegevens. Vermeld in ieder geval geen verzendadres op de briefomslag! Enkel zo kunnen we absolute anonimiteit verzekeren.

De jury is samengesteld uit: de dichteres Delphine Lecompte, Arnaud Delarivière, Daniël Andries en Etienne Van Hyfte. Hun oordeel is bindend en over de wedstrijd wordt geen enkele vorm van communicatie gevoerd.

Gedichten die kwetsende, aanstootgevende of racistische inslag hebben worden geweerd, werken die ook maar iets ruiken naar plagiaat worden uitgesloten, bovendien worden de laureaten automatisch gescreend op de echtheid van hun werk.

De prijzenpot: eerste prijs: een weekend voor twee, in het gastenverblijf “ De Rosmolen” te Ertvelde. www.molen-ertvelde.be Tweede en derde prijs: boeken en boekenbonnen en verrassingen…de 3 laureaten krijgen de kans om op een volgende poëziemanifestatie van Poemtata, een aantal eigen gedichten voor te lezen op het podium met een nog nader te bepalen dichter(s). Hier wordt dan ook de nodige ruchtbaarheid rond gemaakt.

Niet afgehaalde prijzen worden niet opgestuurd en worden doorgeschoven naar de volgende Poemtata-poëziewedstrijd.

De laureaten worden persoonlijk verwittigd en worden gehuldigd tijdens de Poemtata-poëziemanifestatie op zondag 24 juni 2012 (met de verzekerde deelname van Christophe Vekeman, Luuk Gruwez en Maud Vanhauwaert). De laureaten kunnen hier ook hun winnend gedicht voordragen.

Indien er voldoende kwalitatieve inzendingen zijn, worden de geselecteerde gedichten opgenomen in een gelegenheidsbundel. Deze bundel zal kunnen aangekocht worden en de geselecteerde deelnemers worden per email verwittigd. De bundel zal af te halen zijn op de Poemtata-poëzienamiddag van 23 juni 2012, of zal, mits portkosten worden opgestuurd.

Poemtata heeft het recht om de gedichten uit de bloemlezing te laten voordragen, te publiceren en tentoon te stellen zonder dat hiervoor een voorafgaandelijke toestemming of vergoeding kan worden geëist. Door deelname aan de wedstrijd verklaren de deelnemers zich akkoord met het wedstrijdreglement.

 

18-12-11

Reglement Jotie T'Hooft Poëzieprijs 2012

 
Op vrijdag 7 oktober 2011, werd door Jong Groen! Oudenaarde de 3de editie van de Jotie T'Hooft Poëzieprijs op de sporen gezet. Voor de mooie hommageavond voor deze Oudenaardse dichter had Derek enkele songs gemaakt met gedichten van Jotie als basis, brachten enkele fans getuigenis van wat Jotie voor hen betekent, bracht Willy Pirotte enkele liedjes waarvoor Jotie hem inspireerde, werden de winnende gedichten van de vorige editie voorgedragen en zorgde Egon De Mil voor muziek waar niet alleen de zaal, maar (waarschijnlijk) ook Jotie warm voor zou lopen.
Tussendoor lichtte organisator Tom Bruynooghe van Jong Groen! het reglement van de 3de editie toe. Een reglement dat weinig of niet veranderd is.
Er is terug een opsplitsing gemaakt in:
Categorie A - 0 tot 12
Categorie B - 13 tot 15
Categorie C - 16 tot 18
Categorie D - 18+.
De thema's waarrond - vrijblijvend - gedicht kan worden zijn opnieuw titels van gedichten van Jotie. Respectievelijk zijn dit Het Ik-beest, Ode aan de nacht, Dit zacht verdriet en Ecce Homo.
De jury is nog niet voltallig, maar we kunnen al een paar namen loslaten. Daarbij zitten een groot aantal van de juryleden van vorige edities, maar ook een aantal nieuwe namen, die we van harte verwelkomen. We kunnen voorlopig al rekenen op jeugdauteurs Marc de Bel, Brigitte Minne, Bart Koubaa en Marnix Speybroeck, dichters Frank De Crits, Paul Cox, Erwin Troost en Peter van der Wal, Jotiefans Nathalie David en Vanessa Vandenbroeck, cultuurmensen Koen Browaeys, Luc Denorme en René Lemarcq, en niet te vergeten Ingrid Weverbergh, Joties weduwe die ons initiatief al van bij de start ondersteunt.
Deelnemen kan vanaf vandaag tot gedichtendag op 26 januari 2012. De prijsuitreiking vindt plaats op zaterdag 12 mei 2012.
JTP2012_flyer2.jpg

13-12-11

Lezing David Troch: “Poëzie, proza én theater: ik heb het allemaal nodig”

 ©Lodewijk Deleu



woensdag 21 december 2011
19 uur
lezing door
David Troch


David Troch (Bonheiden 1977) heeft wel eens een hekel aan hoofdletters; won o.a. de 'Gerard Vermeersch-prijs' voor monologen en de 'Jules van Campenthoutprijs' voor poëzie; bracht o.a. 'laat[avond]taal' op papier en 'Een doosje dolle dialogen' op podiumplanken; werkte lange tijd mee aan 'Meander', was redactielid van 'Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift' en stond aan de wieg van het nieuwe literaire initiatief 'Kluger Hans'. Momenteel is hij 'Ambassadeur van de Poëzie van de stad Gent'.
(Bron: Stichting Lezen)
 
Studio (verdieping -1 )
cultuurcentrum De Werf - Molenstraat 51 - 9300 Aalst
Inkom: 5 ,- EUR


“Poëzie, proza én theater: ik heb het allemaal nodig”

David Troch heeft op zijn vierendertigste al heel wat bereikt. Literaire prijzen, dichtbundels, (ultra)kortverhalen, theater en poetry slams: de jonge auteur heeft van zowat alles geproefd. Een gesprek over een poëtisch huwelijk, frustraties en hoofdletters.

Er zijn van die schrijvers die als kind al verkondigen dat ze maar één ding willen, later. Schrijver worden. Dat geldt alvast niet voor David Troch (Bonheiden, 1977). “Nee, de liefde voor taal en literatuur is me zeker niet met de paplepel ingegeven,” vertelt de jonge schrijver ons aan de telefoon. “Al heb ik wel altijd graag gelezen. Ik herinner me bijvoorbeeld de klassieker Kruistocht in spijkerbroek. En rond m’n 16e verslònd ik het werk van Agatha Christie. Nog later heb ik me op de Russische klassiekers gestort.”

Troch koos voor een studie communicatiebeheer en werkte even als eindredacteur bij de krant Gazet van Antwerpen. Elf jaar geleden ging hij aan de slag bij het communicatiebureau Global Image in Deurne. Maar de schrijfmicrobe kreeg hem al snel te pakken. In 2002 – Troch was toen nog maar 25 – verscheen zijn eerste bundel ‘ultrakortverhalen’, Tot de sterren gericht. Die waren voor hem de ideale manier om zijn thema’s en stijl te ontwikkelen, vertelt hij zelf. “Die ultrakortverhalen zijn vooral goede oefeningen. Een mens heeft – zeker als-ie voltijds werkt – niet zoveel tijd voor lange verhalen. En bovendien mailde ik ze rond naar iedereen die geïnteresseerd was: dan is het ook fijn dat ze niet té lang zijn.”

Kruisbestuiving

Maar David Troch bleek al snel méér in z’n mars te hebben. In 2003 verscheen zijn eerste dichtbundel: Liefde is een stinkdier, maar de geur went wel. En ook in de theaterwereld is hij al een belangrijke waarde. Heeft de schrijver dan ook een voorkeur voor één bepaald genre? “Nee, ik heb ze alledrie nodig. Meer nog, er ontstaat zelfs een kruisbestuiving tussen de drie disciplines, de ene komt de andere alleen maar ten goede. Poëtische beelden zijn bijvoorbeeld ook geschikt voor proza, net als dialogen – die dan weer typisch ‘theatermateriaal’ zijn.” Maar zijn eigen stijl omschrijven, daar waagt Troch zich niet aan. “Laat dat maar aan de recensenten over. Ik ben niet zo’n typische academicus die veel nadenkt over de dingen, ik schrijf maar wat.”

Die recensenten zijn in ieder geval vol lof over de jonge auteur. (zie recensies) Hij kaapte al tal van literaire prijzen binnen (zoals de Jules van Campenhoutprijs voor poëzie) en publiceerde ook in heel wat literaire tijdschriften, zoals Het Liegend Konijn, Poëziekrant, De Brakke Hond, Deus Ex Machina én in de Amerikaanse bloemlezing A Generation Defining Itself. Troch was daarnaast redactielid van Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift en stond mee aan de wieg van Kluger Hans.

Literaire ping-pong

Wie misschien òòk een beeld kan schetsen van Davids stijl, is Sylvie Marie. Poëzieliefhebbers kennen haar misschien als huisdichteres van Humo, of van haar recente bundel Toen je me ten huwelijk vroeg. En die ‘je’, dàt is David Troch. De twee stapten in april 2010 in het huwelijksbootje. Als we hem vragen hoé dat voelt, een schrijverskoppel zijn, antwoordt David laconiek. “Sylvie zit op dit moment tegenover me te schrijven. We werken vaak samen, al doen we elk ons eigen ding. We hebben ook een heel aparte stijl. Maar Sylvie en ik zijn wel elkaars eerste lezer, we geven feedback. Je kan het omschrijven als literaire ping-pong. Soms vloek ik wel als zij al een heel gedicht heeft geschreven, terwijl ik nog geen letter op papier heb. Maar concurrenten zijn we zeker niet. We steken elkaar aan.”

Ook Sylvie Marie beseft hoe bijzonder hun situatie is. “Twee dichters in één huishouden, dat betekent zowel competitie als stimulans,” zei ze in een eerder interview. “Ik kan me geen leven voorstellen met een partner die niet dicht. Het voordeel is dat ik meteen feedback krijg op mijn werk, dat ik mijn poëzie niet moet beginnen uitleggen en dat David het compleet snapt als ik zeg dat ik me wil afzonderen om te schrijven.”

Poetry slam

Vijf jaar geleden haalde David de finale van het Nederlandse kampioenschap poetry slam. Dat is een hippe vorm van poëzie waarbij de dichters het publiek en de jury op drie minuten moeten overtuigen met een selectie uit eigen werk. De deelnemer die de meeste rondes ‘overleeft’, wint. Intussen is Troch gestopt met die poëtische competities. “Als je vaak aan zulke wedstrijden deelneemt, begin je na verloop van tijd in herhaling te vallen. Ik bracht vaak dezelfde gedichten en ik kon mijn nieuwe werk niet uittesten, wat frustrerend werk. Al treed ik wel nog altijd graag op.” Dat mag hij ook geregeld doen als poëzie-ambassadeur van de stad Gent. Die titel verdiende hij met het gedicht verzoek, dat hij nu laat vertalen in zoveel mogelijk talen die in zijn stad worden gesproken. De teller staat intussen op tien talen en evenveel ronkende titels (van bitte tot humilde adoquín que soy…).

Wie een kijkje neemt op zijn website, leest dat David Troch een hekel heeft aan hoofdletters. Dat heeft toch een woordje uitleg nodig. “Die afkeer geldt vooral voor mijn poëzie. Daar krijgt geen enkel woord een hoofdletter. Elk woord, elke letter van een gedicht is gelijkwaardig. Hoofdletters verstoren die gelijkheid.” Dat is alvast een bruikbare tip voor literaire creatievelingen. Maar David wil nòg wel wat advies kwijt. “Je moet vooral veel lezen, dat spreekt voor zich. Het is altijd leuk om teksten te vinden en te beseffen dat je die eigenlijk zelf had willen schrijven. Als dat gebeurt, moet je die teksten analyseren: waaròm zijn ze zo sterk? En durf in je eigen werk ook te schrappen en opnieuw te beginnen, wees altijd kritisch voor jezelf!”

Meer info? davidtroch.wordpress.com 

Interview: Stefanie Van den Broeck
 

01-12-11

Boektrailers bij de Boekfactory



Boekfactory is de nummer één specialist in boekmarketing:

"In nauw teamverband met gekwalificeerde camera mensen en motion graphic designers werken wij samen om de verahaallijn van een boek optimaal te visualiseren. Onze boektrailers zijn te kenmerken als modern, snel en efficiënt. Afhankelijk van het door u gekozen concept, is uw boektrailer binnen een week of zelfs binnen twee dagen online! Heeft u een goed boek? Wij vertalen het naar een wervende video! Wat maken wij? Wij maken boektrailers, korte video's / animaties waarin we de sfeer van een boek proberen weer te geven, zonder te verklappen waar het boek precies over gaat. In overleg met de opdrachtgever wordt gekozen voor een concept en komt de boektrailer tot stand. De trailer dient als promotie van een boek en kan allround ingezet worden via sociale media. Naast de filmische trailers, produceren wij ook imageteasers en animaties."

24-11-11

Ten Onder!


Ten Onder! Het nieuwe totaalspektakel dat je moet zien, al is het het laatste wat je doet! Tickets zijn vanaf nu te koop aan de ticketbalie van De Werf (053 73 28 12).
 

16-11-11

Lezing Suzanne Binnemans


woensdag 23 november 2011
19 uur
lezing door
Suzanne Binnemans
debuteerde in 1988 met de roman De woorden van Elisabeth. Centraal in haar werk staan sociale thema's als gebrek aan communicatie, relatieconflicten, afwijkend sociaal gedrag en isolement. Behalve romans publiceerde ze artikelen, verhalen en gedichten, voornamelijk in het literaire tijdschrift Gierik & NVT. Zij doceert proza en autobiografisch schrijven aan de Antwerpse SchrijversAcademie en is bestuurslid van PEN-Vlaanderen. (Bron: Stichting Lezen)
 
Studio (verdieping -1 )
cc De Werf - Molenstraat 51 - 9300 Aalst
Inkom: 5 ,- EUR 
Worden verwacht ...
21 december 201 1 David Troch
25 januari 201 2 Gui Bogaert
28 maart 201 2 Karla Stoefs

10-11-11

Beeldende kunst: Nikolaas Demoen



Ogen kijken mij aan. Als ovalen liggen ze uitgestald in een kast. Ogen bedekt door een zonnebril. Blind gemaakt door ruiten. Dit is kunst. Beeldende kunst.
Wandeling door een kunstlandschap. Een hellend vlak. Een cirkel met een pauwenveer. Uit de kluiten gewassen broekspijpen boven een paar schoenen. Een ovaal wapperend in de wind. Dit is kunst. Beeldende kunst.
Letters, in een ondefinieerbaar materiaal, in schijfjes gesneden. Op elkaar gestapeld. Zij zullen als sokkel dienen voor een levend standbeeld. Geen ovaal. Dit is kunst. Beeldende kunst.
Wikipedia: ‘Beeldende kunst is de vorm van kunst waarbij het beeldende (de afbeelding) voorop staat. Een afbeelding in de zin van een uitbeelding, die een platte of een ruimtelijke vorm kan aannemen met een zichtbaar resultaat. De waarde van beeldende kunst ligt in het genoegen van het waarnemen. Bekende vertegenwoordigers van beeldende kunst zijn onder andere, Salvador Dali, Andy Warhol, Christo, Tunick.’ Bekende namen. Bekende kunstenaars. Bekende beeldende kunstenaars.
De soepblikken of colaflesjes van Andy Warhol brengen mij niet echt in vervoering maar kunnen mij wel een glimlach ontlokken. Christo imponeert mij met zijn kunstzinnige verpakkingen van prachtige gebouwen, bruggen, …. Naar de guitige beelden van Dali kan ik uren kijken en er toch steeds weer iets anders in zien. Zij gaan op hol met mijn fantasie. Als ik de kunstzinnige composities zie die Tunick met alledaagse, naakte, mensen maakt, heb ik zin om erbij te horen.
Het is niet gemakkelijk om in deze tijden kunstenaar te zijn. Zoveel stijlen zijn al uitgeprobeerd. Zoveel anderen zijn al pionier vòòr jou geweest. Het is moeilijk om vandaag nog origineel te zijn. Het is moeilijk om vandaag nog iets nieuws te verzinnen. Het is moeilijk om vandaag nog in de smaak te vallen bij het publiek.
Ik kijk naar een reeks dia’s. De kunstenaar houdt ovalen voor zijn gezicht. Rudimentaire maskers erop geschilderd. Kunst? Beeldende kunst?
Ik kijk naar filmpjes. Gemaakt in het atelier van de kunstenaar. Met geluid. Enerverend geluid. Geen ovaal. Kunst? Beeldende kunst?

L’inconnu (Nikolaas Demoen)



nikolaasdemoen.jpg

Nikolaas Demoen (º1965) leeft en werkt in Gent. Hij is actief als beeldend kunstenaar, doceert aan Sint-Lukas Antwerpen en maakt boeken. Hij stelde o.m. tentoon in Brussel (SECONDroom) en Beaufort 2006.
Voor de solotentoonstelling “L'inconnu” - nog tot 20 november in Netwerk / Centrum voor hedaagse kunst - creëert hij een installatie met projecties van films en tekeningen die een intrigerend antwoord bieden op een modernistische beeldtaal. Via tekeningen en grafiek ontstaan foto's, objecten, films en installaties waarmee de interactie tussen vorm, lichaam en betekenis worden onderzocht. Op de grens van ironie en poëzie tracht hij het ideale van de abstracte kunst door een figuratieve handeling nieuw leven in te blazen.

Beeld: Nikolaas Demoen, 'Je est un autre' 3 action, 2010.

Recensie door Myriam De Wilde:


Het moet zowat 20 jaar geleden zijn dat ik voor het laatst in Netwerk was.  Ik heb vage herinneringen aan een eindeloze avond in een donkere ruimte die gevuld was met loeiharde bonkende muziek waar mijn toenmalig lief nogal van hield, maar waar ik zelf een hekel aan had. Ondertussen is Netwerk verhuisd naar een nieuwe locatie aan de overkant van het water.  Het centrum voor hedendaagse kunst bevindt zich nu in een prachtig oud industrieel gebouw dat een kille maar inspirerende sfeer uitademt.  De plaats van het gebeuren kan mij dus zeker wel bekoren.  De eerste expo die we er bezoeken, kan dat helaas niet.


In zijn tentoonstelling “L’inconnu” onderzoekt Nikolaas Demoen de interactie tussen vorm, lichaam en betekenis, zo zegt de folder.  De eerste foto’s die hij toont, waarbij gezichten overplakt zijn met geometrische figuren, kunnen nog even mijn nieuwsgierigheid prikkelen, maar hoe verder we ons door de ruimte met objecten, films en installaties bewegen, hoe moeilijker ik het krijg om er mijn aandacht bij te houden.  Ik hou er niet van maar ik heb er ook geen hekel aan. Het raakt me gewoonweg op geen enkele manier.  Ik kijk en luister, maar ik voel er helemaal niets bij. 


Misschien dateert mijn opvatting over kunst uit een ander tijdperk, maar voor mij moet een kunstwerk iets met je doen.  Je houdt ervan of net niet.  Je begrijpt helemaal, gedeeltelijk of helemaal niet wat de kunstenaar bedoelt.  Het kunstwerk bevestigt je kijk op het leven en op de wereld, of plaatst er grote vraagtekens bij.  Het inspireert je, zet je aan het dromen of activeert je veilig opgeborgen angsten.  Maar het laat je nooit helemaal koud.  En onverschilligheid, dat is nu precies het gevoel dat bij mij overheerst bij deze expo.  Met alle respect voor de maker en de toeschouwers die er wel van houden, maar aan mij is “L’inconnu” niet besteed.




Gedicht door Jana Verhasselt:

 
Onbekende mannequin

Klap die zonnebril dicht
en laat me door je ogen verblinden.
Haal dat masker van je gezicht
en laat me je emoties verslinden.
Wees niet anoniem, wees niet vergeten,
wees bij mij, ik ben bezeten. 






Nachtkoorts / Frank Theys - recensie door Myriam De Wilde





franktheys.jpg

In de filminstallatie “Nachtkoorts” toont Frank Theys het ontstaan en verloop van een paniekaanval. Doordat de film over drie schermen geprojecteerd wordt, kan je de angst als het ware letterlijk en figuurlijk van binnenuit zien en voelen. Het komt van alle kanten op je af. De manier waarop alles in beeld gebracht wordt, is zowel bevreemdend als confronterend. Confronterend, omdat iedereen wel eens ten prooi valt aan een irrationele angst. Bevreemdend, omdat de film de veruitwendiging is van iets wat bijna per definitie ontastbaar is en enkel in onze geest leeft. De sfeer in het appartement, waar je de paniek en de nachtelijke, bijna existentiële eenzaamheid voelt, staat enerzijds in contrast met de grootstedelijke buitenwereld, waar het leven altijd maar voortdendert. Anderzijds sluit het er ook perfect bij aan: de nachtelijke passanten lijken schoolvoorbeelden van anonieme, eenzame levens. De overgang tussen het leven binnen en buiten verloopt via een troosteloos aandoende trappenhal, die ondergedompeld is in koude neonverlichting en een onaangenaam ziekenhuisgevoel oproept. Het mag duidelijk zijn dat dit geen film is waar je een goed gevoel aan overhoudt, maar hij is zeker de moeite van het bekijken en beleven waard.

Recensie: Myriam De Wilde

 Beeld: Frank Theys, Nachtkoorts, 2011, videostill

Frank Theys (°1963) is filosoof, beeldend kunstenaar en filmmaker. Zijn werk werd gelauwerd met verschillende internationale prijzen en behoort tot de collecties van o.a. MoMA (New York), M HKA (Antwerpen), S.M.A.K. (Gent) en Centre National de la Cinématographie (Parijs). Hij presenteert de nieuwe filminstallatie Nachtkoorts, een portret van een personage met een paniekstoornis nog tot 20 november in Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst.
  www.facebook.com/event.php?eid=229594717060933

09-11-11

Museumgedichten - door Stefanie Van den Broeck

Drie gedichten van Stefanie Van den Broeck bij de 'L'inconnu' van Nikolaas Demoen in Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst, Aalst.








Stempel

voor mij
geen sentiment
geen bloemende brieven
geen geur van rozen

geef mij
alleen de stempel
van jouw lichaam

en laat je
bedrukken
door mijn onrust

inkt droogt sneller
dan tranen



Onder de gordel

jij bent
twee benen
potige, forsige rotsen
in een ongewis moeras

laat mij
op je leunen
met al mijn handen
en borsten
en ogen

smeden wij dan
één lichaam
- de scheppers achterna

knopen wij dan
twee eindjes
- aan en af aan en af

(…)

zo welig tiert de liefde
boven en onder
de gordel


Hellend vlak

ieder vlak helt
als je ’t maar scheef genoeg
bekijkt

laat ons ook
de liefde
scheef bekijken

wat helt
hoeft niets te dragen











07-11-11

Boekvoorstelling "Het koekje bij de koffie" (Ben Schokkaert)



Bibliotheek Ninove, Oxfam-Wereldwinkel
Ninove en vzw Kalisj nodigen je van harte
uit op de voorstelling van het boek

Het koekje bij de koffie
 
op donderdag 24 november om 20 uur
in het zaaltje van de bibliotheek,
Graanmarkt Ninove
nababbel met drankje en knabbel in café Kalisj,
Pollarestraat 126 Ninove
(met dank aan het stadsbestuur
en de wereldwinkel van Ninove)

Nieuw! 40 jaar Oxfam - Wereldwinkels

 

Het koekje bij de koffie · 40 jaar Oxfam-Wereldwinkels

van Ben Schokkaert


In 1971 opent in Antwerpen de eerste Belgische wereldwinkel. Veertig jaar later is dat winkeltje een netwerk van meer dan tweehonderd speciaalzaken.
+ Hét indrukwekkende overzicht van 40 jaar Oxfam-Wereldwinkels.
+ Over de eerste Belgische wereldwinkel die veertig jaar later is uitgegroeid tot een netwerk van meer dan tweehonderd speciaalzaken en de hoofdaandeelhouder is van de middelgrote onderneming Oxfam Fairtrade.
+ Tegelijk geeft het boek een levendige kijk op de recente sociale geschiedenis van België.  
Het koekje bij de koffie
bestellen
 


Uit Het koekje bij de koffie:






Blijft fair trade een Noord-Zuidverhaal?


De ‘wereldwijde’ fairtradebeweging was lange tijd een beweging van consumenten in het Noorden die opkwam voor de rechten van producenten in het Zuiden. De laatste tien jaar groeit ook in het Zuiden een fairtradebeweging. Het Trade for Development Centre kende bijvoorbeeld een Be Fair Award 2010 toe aan Fair Trade South Africa, dat lokaal geproduceerde ‘eerlijke’ goederen op de binnenlandse markt promoot.
De pioniers van een zuidelijke fairtradebeweging zitten evenwel in Latijns-Amerika. De organisatie Comercio Justo Mexico ontwikkelde in 2001 een Mexicaans label voor eerlijke handel. Elders in Latijns-Amerika was Oxfam-Wereldwinkels betrokken bij de oprichting van een wereldwinkel in de Chileense hoofdstad Santiago (die helaas geen lang leven beschoren was) en de lancering van een Café Victoria door haar partnerorganisatie Fepicafes in Ecuador. Aan de andere kant van de wereld, in India, bestaat sinds 2006 de organisatie Profit (Promoting Fair Trade in India), wiens label Shop for Change aan veertigduizend kleine producenten toegang tot de markt biedt binnen een perspectief van eerlijke productie. 
Deze initiatieven van eerlijke handel in het Zuiden mikken vooral op de koopkracht van de lokale middenklasse en de bloeiende toeristische sector. Opvallend is dat ze niet onvoorwaardelijk meegaan in de systemen en de procedures die FLO heeft uitgebouwd Ze verwijten de internationale organisatie van keurmerkinitiatieven dat het teveel plantages certificeert en stellen haar controles en minimumprijzen ter discussie. ‘FLO of het Europese model kunnen we maar beter niet volgen. Dat is een systeem dat hoe langer hoe meer de business achternagaat en daardoor de principes van eerlijke handel naar beneden haalt.’ Ook wijzen ze op de noodzaak aan kortere ketens en bestrijden ze de excessen van de globalisering die appels uit Zuid-Afrika naar Europa doet reizen.

De ecologische impact en het exportgerichte ontwikkelingsmodel van de eerlijke handel zetten het klassieke Noord-Zuidhandelsdenken onder druk. Dat werd ondermeer duidelijk met de melkcrisis in Europa in de zomer van 2009. Boze Belgische boeren op de rand van het faillissement loosden miljoenen liters melk, eisten een eerlijke prijs en lancerden hun eigen solidaire merk Fairebel.
Kan fair trade, een concept dat gericht is op solidair handelsverkeer tussen het Zuiden en het Noorden, wel toegepast worden op de handel in landbouwproducten, geproduceerd in het Noorden? Joris Rossie, directeur van Oxfam-Wereldwinkels, is duidelijk: ‘Wij willen onze ervaringen met landbouw in en handel met het Zuiden delen, maar wij zien het niet als de eerste taak van de fairtradebeweging om fairtrademelk van eigen bodem aan te bieden. Producten uit het Noorden in samengestelde producten zijn natuurlijk ook een toegangspoort voor fairtradeproducten uit het Zuiden. Voor dergelijke samengestelde producten wil Oxfam-Wereldwinkels in de toekomst wel meer de kaart van duurzaamheid trekken.’
Max Havelaar spreekt de wereldwinkeldirecteur niet tegen: ‘We ondersteunen elk initiatief dat erop gericht is om lokale boeren een duurzaam bestaan te garanderen, maar we willen de term fair trade en haar keurmerk voorbehouden voor producten die geproduceerd worden door kansarme producenten uit het Zuiden. Fair trade is immers in oorsprong en tot op vandaag een alternatieve aanpak van armoedebestrijding gegroeid vanuit het “trade not aid” gedachtegoed.’

Het is een beetje warm en koud blazen. Neen, we gaan geen producten van eigen landbouwers verkopen. Ja, we willen wel producten van eigen landbouwers verwerken in onze fairtradeproducten, op voorwaarde dat nog altijd minstens 51% van de ingrediënten in dat product van echte fair trade afkomstig is. Producten zoals Worldshake, chocomelk en appelsap ontwikkelt en promoot Oxfam-Wereldwinkels uitdrukkelijk vanuit die optiek.
Maar de vlierbloesemsiroop, uienconfit, pompoenappelsiengelei en speltquinoakoekjes die Vredeseilanden in 2007 onder de naam Mondoh lanceert, komen de wereldwinkels niet binnen. Mondoh verwerkt grondstoffen van Belgische bioboeren met eerlijke ingrediënten uit het Zuiden in kleinschalige ateliers binnen de sociale economie. Op die manier speelt Vredeseilanden handig in op het criterium ‘productie en consumptie van duurzame voedingsproducten’ van het model FairTradeGemeenten.

Sommige wereldwinkels zijn een andere mening dan hun directeur toegedaan. ‘Het huidige wereldwinkelmodel, dat focust op producten uit het Zuiden, is in een geglobaliseerde maatschappij voorbijgestreefd’, menen de wereldwinkeliers van Herzele. ‘FairTradeGemeente legt de link met duurzame landbouw, maar je vindt die niet terug in de wereldwinkels. De bereidheid om het eigen model in vraag te stellen is vervangen door commerciële logica. Hadden we indertijd beslist om duurzame ontwikkeling, milieu en Noord-Zuid samen te brengen in één model, bijvoorbeeld via een systeem met verschillende labels, dan waren we nu misschien vijf jaar vooruit geweest in plaats van achter de feiten aan te hollen.’ In Herzele verkoopt de wereldwinkel producten van boeren uit het Zuiden en ’t Uilekot producten van lokale bioboeren en de sociale economie in eigen streek; ‘het voordeel van met twee vzw’s in één huis te zitten’.
Wereldwinkels die het debat over fair trade in het Noorden willen voeren, vinden in journalist Dirk Barrez een bondgenoot. ‘In het Zuiden lijkt de eerlijke handelsbeweging die lokale handel als fair trade te omarmen. Maar als het in het Noorden om korte keten gaat, wil men daar niet meteen de term fair trade op kleven. Toch is er geen fundamenteel verschil. Veronderstel even dat wereldwinkels en lokale boeren de handen veelvuldiger in elkaar slaan’, stelt hij wat uitdagend in zijn boek Koe 80 heeft een probleem. ‘Dan zouden de klanten er terecht kunnen voor een veel ruimer aanbod, zowel van fairtradeproducten uit het Zuiden als van heel diverse voedingsproducten van onze familiale landbouw. Die samenwerking zou de basis kunnen worden voor de uitbouw van een sterk distributiekanaal. Dat kan verder uitgroeien tot een winkelnetwerk voor fair trade dichtbij en veraf, een echt alternatief voor de grootdistributie. En fair trade zou er een hefboom aan hebben om economisch van een lichtgewicht te evolueren in de richting van een middengewicht.’

In twee buurlanden zijn er concrete voorbeelden van eerlijke Noord-Noordhandel. In Frankrijk biedt de fairtradeorganisatie Ethiquable producten van Franse producentengroepen aan. Alter Eco brengt, samen met een biologische coöperatie, Franse peulvruchten en granen op de markt. De producten voldoen aan de klassieke voorwaarden van eerlijke handel, zoals gegarandeerde minimumprijs en voorfinanciering.
In Duitsland ontwikkelde het biokeurmerk Naturland het label Naturland Fair. Meer dan honderd producten, uit het Zuiden én het Noorden, beantwoorden aan de fairtradenormen die het label heeft uitgewerkt: klassieke fairtradeproducten zoals thee uit India, bananen uit Ecuador of kruiden uit Sri Lanka, maar ook Duitse bloem en melk en Italiaanse pasta.

‘Welke houding zal Max Havelaar aannemen ten opzichte van deze nieuwe trend?’ vraagt Samuel Poos van het Trade for Development Centre zich af. ‘Gaat ze Noord-Noordhandel integreren in haar bestaande certificatiesysteem, zoals Naturland, of gaat ze daarvoor een apart label ontwikkelen? Of moeten we zoeken naar meer participatieve en minder dure controlesystemen, aangezien hier geen grote afstand tussen de producent en de consument bestaat? Zijn participatieve garantiesystemen en lokaal gerichte systemen voor kwaliteitsgarantie de toekomst voor de lokale en regionale eerlijke handel, in het Noorden en in het Zuiden?’ En hoe zal Oxfam-Wereldwinkels reageren op die trend?

Schrijven Online Nieuws

Schrijven Online blogs

Schrijven Online wedstrijden

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...