20-01-10

Klas uit Gent zet poëzie op de sporen

Dichters op het spoor, een jaarlijks initiatief naar aanleiding van gedichtendag, staat dit jaar in het teken van de jeugd. Kinderen van het vierde leerjaar verrassen jong en oud met poëzie op de trein, en kruipen een dag in de rol van poëziepolitie. Vergezeld van dichters (ook wel: oudere kinderen) lezen ze gedichten voor aan treinreizigers. Nog voor het gedichtendag is moet iedereen minstens één nieuw gedicht kennen!

Dichters op het spoor is een project van Toon Vanlaere (oprichter), in samenwerking met leerkracht Chris De Potter (Gaspard de Colignyschool, Gent), Collectief Balein (groepering jonge schrijvers) en NMBS. Dit reizend initiatief gaat door op zaterdag 23 januari, tussen Gent, Brugge en Kortrijk.

Zaterdag staat dan ook in het teken van grenzen, in de poëtische zin. De volwassenen zijn grenswachters, de kinderen zijn lid van de poëziepolitie. Op verschillende plaatsen op het traject moeten de kinderen grensovergangen passeren: station Gent Sint-Pieters, station Brugge, station Kortrijk. Om te mogen passeren, moeten de kinderen hun poëziepaspoort kunnen voorleggen. Maar de kinderen bekleden ook een officiële post, want ze zijn lid van de poëziepolitie. Ze hebben een plicht te vervullen: ze moeten poëzie tot bij de mensen brengen. Meerbepaald moeten ze zorgen dat iedereen die ze ontmoeten klaargestoomd wordt voor gedichtendag, door kennis te maken met minstens één nieuw gedicht.

De leerlingen uit het 4de leerjaar zullen eerst in het station van Gent Sint-Pieters gedichten voordragen aan geïnteresseerde reizigers van 9u15 tot 9u45. Omstreeks 9u45 sluiten de volwassen dichters zich aan en wordt de trein van 10u05 genomen naar Brugge. Op de trein hopen we via de intercom één of meer gedichten voor te dragen en daarna zullen de reizigers door kleine groepjes van kinderen en volwassen dichters op poëzie getrakteerd worden.

In Brugge zal het Collectief Balein de kinderen tussen 11u en 12u een workshop aanbieden rond poëzie op het Simon Stevinplein.
Op diezelfde plaats zal er een toonmoment zijn omstreeks 13u30.
Om 14u34 nemen we vanuit Brugge de trein naar Kortrijk en om 15u43 rijden we tot slot van Kortrijk naar Gent. Ook tijdens die ritten zullen de reizigers weer van de gedichten kunnen genieten.

Meer info op de Facebook groep "Dichters op het Spoor 2010"


14-01-10

Licratuurtje


Er is geen curieuzere wereld om in rond te zwerven dan die van de boeken. Er is geen plek die mijn hoofd voller en mijn gemoed weker maakt dan de literatuur. Er zijn geen schonere letteren dan tweedehandse afgevoerde. Er is geen boomhut naar waar ik gretiger zou verhuizen dan een die op rekken en planken vol woorden en zinnen is gebouwd. Er is geen verleidelijker zolderkamertje dan dat waar ze Beckett en Robberechts, Calvino en Van Heulendonck, Theunisse en Gevers, Huet en Dongala, Dorfman en Buddingh’, Westindische sprookjes en ‘Het uur nul’, Hermans en de Westhoekbroers, Sassoon en Kipling, Barnard en Dewulf op twee stapeltjes voor me hebben klaargelegd.

07-01-10

Lezing Guy Didelez, 13 januari, 19 uur



In 1995 zei Guy Didelez het onderwijs vaarwel en besloot hij als full-time auteur door het leven te gaan. Waar hij zich oorspronkelijk ook toelegde op boeken voor volwassenen, toneelstukken en scenario's concentreert hij zich de laatste jaren vooral op het schrijven van kinder- en jeugdboeken (inmiddels meer dan 60 titels met vertalingen in 11 talen) het geven van lezingen en het brengen van verteltheater.

Guy Didelez is een buitenbeentje omdat hij zulke uiteenlopende boeken schrijft (waargebeurde verhalen, faction, spannende boeken, boeken vol humor en fantasie, gevoelige boeken...) vaak ook in combinatie met een hele reeks co-auteurs (Patrick Bernauw, Marc de Bel, Frank Pollet, Joke de Vloed...) Precies daarom wordt hij zowel in het lager als in het middelbaar onderwijs aanzien als dé ideale auteur voor het geven van lezingen. Door die grote diversiteit aan boeken en zijn gedreven vertelstijl weet hij keer op keer leerlingen te motiveren om ook daadwerkelijk te gaan lezen. Dat blijkt ook uit de harde cijfers: meer dan 250.000 exemplaren van zijn boeken gingen in Vlaanderen alleen al over de toonbank. (Bron: Stichting Lezen)






Lezing Guy Didelez...

Waar?
Studio (verdieping -1 )
cc De Werf - Molenstraat 51 - 9300 Aalst


Wanneer?
Woensdag 13 januari 2010, 19 uur

Inkom: 4,- EUR / 3,- EUR (leden Muza - op vertoon van lidkaart)




Olé Pistolé!

Ik klamp mij krampachtig vast aan de realiteit en voel me onverbiddelijk wegglijden. Gisteren zag ik spinnen waar er geen waren en ik weet hoe schaduwen in andere kleuren een andere wereld verbeelden. Morgen zal iemand mij aanspreken op straat, misschien gewoon om de weg te vragen, maar ik zal hem niet begrijpen en nachtenlang angstig dromen. Soms ben ik bang van de tv. Weet ik niet meer zeker welke kant van het beeldscherm de juiste is. Wie kijkt naar wie? Het wordt steeds moeilijker om het onderscheid te maken tussen wat vast en vloeibaar is.

Wanneer ik bij de bakker in het rek met koffiekoeken een kabouter zie die obscene gebaren naar de klanten maakt en bovenop een ronde suisse een drol draait, weet ik niet meer wat ik moet doen. Moet ik de andere klanten waarschuwen voor dit onbeschofte creatuur?
Ik denk dat ik maar beter ergens anders mijn brood ga kopen.
Ik laat een oud vrouwtje met zo een boodschappentas op wieltjes voorgaan.
Waarom doet die kabouter dat? Waarom zit hij niet gezellig op een paddenstoel een pijp te roken of drentelt hij niet met een kruiwagentje door de tuin? Is er een verband tussen zijn gedrag en de koeken? Misschien is de bakkerij wel een soort strafinstelling voor onaangepaste kabouters.
Ik denk dat ik voortaan maar cornflakes zal eten in plaats van brood.
Hoeveel andere mensen hebben die kabouter gezien? Ik weet dat het er maar weinig zijn. Waarschijnlijk zelfs helemaal niemand. Maar toch twijfel ik en ik word bang. Het is dezelfde soort angst die opborrelt uit de donkerte onder een bed. Ik slaap al een hele tijd niet meer in mijn bed. Hoe meer ik probeer te stoppen met denken aan wat er allemaal kan onder zitten, hoe banger ik word. Ik bijt op mijn tong om niet te beginnen gillen.
Ik ben niet bang van die obscene kabouter. Maar ik begin stilaan te vermoeden dat er mensen zijn die andere dingen gezien hebben, dingen die mij volledig ontgaan zijn, en dat doet mij verkrampen van angst. De ogen van de man met zijn afgezakte jeans en ruwe stoppels zijn star op de pralines gericht. Hij ziet er niet uit alsof hij graag chocolade eet, dus moet er iets anders te zien zijn. Kevers? Iets met veel haar en tanden? Een hamster?

Dit houd ik niet lang meer vol. Ze moeten me komen halen. Me opsluiten. Met medicijnen en hocus-pocus het mij onmogelijk maken om nog spinnen en stemmen te zien. Misschien zal dat beter zijn, maar… als ik ze niet meer kan zien, hoe weet ik dan dat ze er niet zijn?

Wanneer het mijn beurt is, koop ik de bewuste koek zodat niemand hem zal opeten. Het is niet omdat alleen ik de drol kan zien, dat het veilig is om daarvan te eten.
Bij het naar buiten gaan probeer ik de groene schaduwen die naar mij grijpen te ontwijken. Gelukkig zijn er deze keer geen blauwe bij. Met een grote sprong lukt het me om de deurmat niet aan te raken.
Buiten schijnt de zon. Het belooft een mooie dag te worden.

05-01-10

Licratuurtje: Afgevoerde Boeken (bis)


Na middernacht monster ik de stapel. Veertien stuks. Elk 50 cent, of het nu een borstzakjespamflet dan wel een vuistdikke turf is. Ik probeer me te herinneren waarom ik wat heb gekocht en hoe ik als een impulsaankoper de blikken sardienen heb gevingerd.


·      Beckett, Robberechts en Calvino: omdat ik ze koester en zij al dood zijn?


·      Van Heulendonck: omdat ik hem apprecieer en hij nog leeft?


·      Theunisse: omdat ik nieuwsgierig ben naar schrijvende jonger-dan-ik-genoten?


·      Gevers: omdat Huet, die een boekje schreef dat ik zou willen schrijven, een soort van eigenzinnig alfabet, zo mooi over deze Antwerpse bourgeois-schrijfster geschreven heeft?


·      ‘Het vergeten kind’: omdat Dongala er de roerige geschiedenis van Congo-Brazzaville in beschrijft?


·      Dorfman: omdat hij schrijft over opgroeien in twee verschillende culturen?


·      Buddingh’: omdat ik zijn dagboekoverpeinzingen wil toetsen aan de mijne?


·      De ‘Westindische sprookjes’: omdat ik eerder ook al de Turkse, de Keltische, de Afrikaanse, de Arabische, de Zuid-Amerikaanse en de Maorisprookjes heb gekocht?


‘Het uur nul’ van Bracke heb ik eruit getast omdat ik weet van horen zeggen dat het een jeugdklassieker is. (Dat is er aan te zien. Het boek is danig gehavend. Duidelijk iets om af te voeren.) Bij de flinterdunne Hermans moet het de titel zijn: ‘Waarom schrijven?’ Maar waarom koop ik een boek van twee broers uit de Westhoek over de omstandigheden waarin de oorlogsgedichten van Sassoon, Kipling, Graves en Blunden tot stand zijn gekomen? En waarom een beduimeld Nieuw Wereldtijdschrift van december 1985? Om de zeven gedichten van Dewulf natuurlijk. En het Jamaicaanse reisessay van Barnard.

Schrijven Online Nieuws

Schrijven Online blogs

Schrijven Online wedstrijden

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...